Carbonfire, omdat ik gepassioneerd een carbon racefiets berijd. Elke fiets-dag lees je hier, in circa 200 woorden, mijn wielerwaardigheden.
Galder
Voor ‘un bietje’ regen blijven wij niet thuis. We zijn niet van marsepein, ook al is Sint in het land. Op het mais- annex parkeerveld in Galder bleken 11 TCT-ers niet bang. Het ‘zeverde’ daar al flink, zodat ik maar meteen mijn helgele regenjack aantrok. Sinds de foto's van de tocht vorige week, zijn Niek en ik de TCT-groene siamese ATB-tweeling. Een erenaam. Wij doen óók onderweg aan SUST (samen uit samen thuis). De rest probeert zo snel mogelijk van elkaar af te komen. Ook leuk, zeggen ze.
In de bossen viel de regen wel mee. Maar een paar uur ‘un bietje’, samen met (volgens de organisatie) zo’n 1000 ploeterende ATB-ers, deden toch hun werk. 
Modderfire! Het liep lekker, de lucht zat vol zuurstof. Een stukje afsnijden? Het kon mij vandaag niet lang genoeg duren. Na 30 km werd ik ineens voorbij gereden door een lichtblauw TCT-truitje, stijf onder de modder. Twee man was op de fiets naar Galder gekomen. Courage! Ook bij het schoon krijgen van dat shirt. Met een voor mijn doen hoog gemiddelde (18+) kwamen we op de finish. Daar zaten de anderen, voor zover ze niet naar Sinterklaas moesten, al helemaal spic en span op ons te wachten. SUST!
Klik hier voor routekaartje
Ga toch fietsen in Nieuwkuijk
Dit weekend sloot TCT het wegseizoen af. Met worsten-broodjes. Na mijn val vorig jaar met racebandjes over de eerste natte herfstblaadjes, zit ik nu al lang op de ATB. Vandaag veel keuze. De zich milieuvriendelijk noemende ATB-ers gingen op de fiets naar Alphen, op 16 km van Tilburg. Ik reed met Niek en zijn auto, na eerst de ruiten gekrabd te hebben, 27 km naar Nieuwkuijk. Een paar TCT-ATB-ers kozen alsnog voor de worstenbroodjes.
Met de overvloedige regen afgelopen week vreesde ik voor het ergste. De Nieuw-kuijkse route loopt in het noordelijk deel van de Drunense duinen. Wat hoger gelegen, dus toch nog redelijk droog. Vanwege de stralende zon en hoge lucht-vochtigheid moest ik af en toe een voetje aan de grond zetten. Voor een foto! Dampend en stampend genieten.
De pauze lag voor een 40 km tocht op 27 km wel wat ver over de helft. Maar met volop sportdrank, krentenbollen en speculaas, krijg je wel waar voor je geld. Hier kwam ik ook Ga toch fietsen! Henkie tegen. Hij reed gezellig een stukje met ons mee, als mede-organisator meteen de overvloedig gehangen pijlen controlerend.
Op de finish hebben we ons netjes afgemeld. En wat denk je? Ook hier worstenbroodjes! Plus een certificaat voor goed gedrag....
Herfstvakantie
Afgelopen week veel ‘gedaan’. Woensdag t/m vrijdag hadden we een hotelletje in Berg en Dal. De ATB’s mee, omdat die de meeste fietsmogelijkheden geven. Voor de Garmin had ik een paar routes gevonden.
Woensdag een racefietsrondje. Al fietsend bleken er wel erg veel fietspaden langs doorgaande wegen in te zitten. Daarop besloten we op de Garmin-kaart zelf een route binnendoor en langs de Maas te zoeken. Een onverhard pad hier en daar was geen bezwaar.
Klik hier voor routekaartje woensdag
Voor donderdag had ik (een stuk van) de ATB-route Rijk van Nijmegen in gedachten. Mijn Lief is van heel veel markten thuis, maar laat het helemaal afweten bij met boomwortels gelardeerde bospaden. Never mind. Binnen 10 km zijn we overgestapt op de kunstroute Zuid-Gelderland, via hun fietsknooppuntenkaart. Die knoopt vooral binnenwegen aan elkaar. Mooi fietsen dus. Vlak voor het hotel toch nog een makkelijk stukje van de ATB-route opgepikt. De bospadenliefde van M veranderde er echter nog steeds niet door.
Klik hier voor routekaartje donderdag
Vrijdag, na een beetje shoppen in Nijmegen en lunch op een terrasje in de zon, weer naar huis. ’s Avonds was de eerste TCT-schaatsavond, onder begeleiding van een echte schaatstrainer (en TCT-lid).
Zondag gewoon weer kwart voor negen bij de kerk voor de ATB-tocht in Hilvarenbeek. Een hele mooie rit, met onwaarschijnlijk weinig ‘verhard’. Door het mooie weer afgelopen week werd het ook geen zware rit. Waarschijnlijk heb ik vandaag voorlopig voor het laatst mijn ATB zonder schoonspuiten aan de haak kunnen hangen. Vanmiddag, terwijl ik dit tik, kletterde er eindelijk een echte herfstbui tegen de ruiten!
Klik hier voor routekaartje zondag
Scherpenheuvel - Hapert
Half vijf ging de wekker. Wintertijd, dat gelukkig wel. Om 6 uur moesten we in Hapert in de bus, met fiets-aanhanger, naar Scherpenheuvel zitten. Met 1600 was het maximum aantal deelnemers bereikt, dus ik was verbaasd dat er maar 2 bussen uit Hapert vertrokken. Iedereen werd blijkbaar door één of andere schat weg-gebracht, want om 8 uur stond het plein voor de basiliek al barstensvol vol. 
Na gebed van meneer pastoor werd iedereen ook nog hoogstpersoonlijk door hem met de wijwaterkwast gezegend. Daar doe je het toch voor. TCT was netjes achter aangesloten, ik was voor de foto’s even naar voren geglipt. Om 8.50 uur vertrok de TCT-trein, vandaag 11 man sterk.
De route is niet moeilijk, de lengte maakt de tocht zwaar. Ik heb op de ATB nog nooit meer dan 80 km gereden, inclusief uit en thuis over de weg. Bovendien was het vandaag fantastisch ATB-weer. De ondergrond was hooguit een beetje drassig. Veel droger kun je in oktober niet verwachten. Na de eerste pauze, waar de fourage al op was (enig minpunt van deze dag), werd de ondergrond zelfs droog. Hoger gelegen gebied, zoals op het hoogteprofiel van mijn Garmin te zien is.
Vanaf hier is het kaf ook wel van het koren gescheiden. Mijn maatje Niek en ik tellen voor de grap wel eens het aantal mensen wat wij inhalen. Vandaag was erg goed voor ons zelfvertrouwen! Na 90 km en circa 4uur45min finishten we midden in het Café van Hapert. Precies zoals dat hoort, op een katholieke zondag!
De Kleppers
Nee ik heb geen hoogmoedswaanzin. De titel van mijn blogje stond al vast. Zelfde als vorig jaar. Moet ik er tekst aan toevoegen? Dat kan toch helemaal niet. Alles wat ik er bij zou schrijven, voegt helemaal niks meer toe. Ik houd mij mond. Laat iedereen zijn/haar eigen fantasie maar de vrije loop. Dat kan ik sowieso aanbevelen. Ik zeg niks meer.
Hooguit wat dorre feiten. Maar liefst 14 TCT-ers op de verzamelplaats, er moest koffie bijgezet worden. Op de start nog eens 2 man extra. 
Prima georganiseerde tocht door de Kleppers - Dongen. Met op de finish gratis soep met ballen voor iedereen. En wie zit er dan toevallig aan het tafeltje naast mij? Nog een (voormalig) wereldkampioen!
Uit en thuis 74 km. Volgende week nog eens 10 km meer. Bidden dat het dit weer blijft. Klik hier voor routekaartje
Esbeek
Valse start vanmorgen. Toen om 8.44 nog niemand bij de Korvelse kerk was, begreep ik dat 8:30 de gewijzigde starttijd in de mailtjes was. Dan maar in mijn eentje naar Esbeek. Ik bedacht onderweg al om voor de pauze de korte afstand te nemen, in de hoop de anderen op of na de pauze te zien. Bij de start stonden echter een paar TCT-kanonnen naar mij te zwaaien. M riep: “Ik heb een truc bedacht om op jou te wachten. Ik heb de ketting tussen mijn voorbladen getrokken.” Die waren inmiddels weer los- én vastgeschroefd. Aanpikken bij deze bikkels had geen zin. Bij het eerste het beste zompige maïsveld, joeg ik mijn hartslag al ruim boven de 160. Even zo vrolijk reden zij met gemak bij mij weg. Ik sloot aan bij een groepje van 3 vrienden. Zij hadden een lekker tempo. Totdat bleek dat niet de vriend op gewone pedalen het trio sloot, maar ik. Vriend 3 was er al ruim afgereden. Hierop kneep de kopman meteen in de remmen. Echte vrienden!
Even later, vlak voor de pauze, kwam de splitsing van de korte route. Ik stond net op de pauze toen mijn TCT-evenknieën kwamen. Zij waren een half uur voor mij vertrokken en hadden 10 km meer gereden. De gelijk met mij gestarte bikkels kwamen ook al voor ik mijn thee, suikerwafel en halve banaan op had. Met mijn maatjes uit de achterhoede ben ik verder gereden. Met hartslag 160 – 170 kon ik net bijblijven in mijn eerste ATB-tocht van dit seizoen. Uit en thuis totaal 60 km, waarvan 37 onverhard. Ik voelde mijn benen wel. Over twee weken Scherpenheuvel – Hapert: meer dan 80km, vrijwel alles onverhard. Nog even doortrappen dus!
Klik hier voor routekaartje
Op de schaats
Sinds afgelopen weekend hangt mijn racefiets dus aan de haak. Maar door de week in m’n eentje ATB-en is niet zo mijn ding. Gelukkig hebben we sinds kort een alternatief in Tilburg. Per 1 oktober is de Ireen Wüst ijsbaan open. De naam werd gekozen toen zij haar Olympische successen behaalde. Kun je nagaan hoeveel vertraging de bouw ervan heeft opgelopen. Om over de overschrijding van het budget nog maar te zwijgen. Maar nu hebben we dan ook wat.
Na de fantastische schaatswinter vorig jaar, heb ik de schaatszin weer helemaal te pakken. Bovendien is fietsen en schaatsen een goede combinatie. Vanmorgen gingen we met drieën naar de baan. Alles spiksplinternieuw. Ook het kassasysteem en het personeel. Na een half uurtje klungelen hadden we onze toegangspasjes. En vanwege mijn 11e lustrum deze zomer nog met flinke korting ook.
Ons geduld werd beloond. Buiten was het 19 graden, binnen zagen we in de mist slechts één andere schaatser rondtoeren. Wat een rust, wat een sensatie. Dat houd ik erin: woensdagochtend schaatsen! Maar ik ga er, denk ik, niet elke week over bloggen. Het is immers alleen maar rondjes draaien.
Op de ATB
Als de eikels op de weg komen, stap ik over op de ATB. De eerste herfststormen hebben hun werk gedaan. Ik heb mijn racer aan de haak gehangen en mijn ATB van de haak daarnaast afgehaald. Einde wegseizoen.
Deze zomer ontdekte ik Wordle. Ik mikte een stuk van mijn weblog in deze woordenhaspelaar, met bovenstaand resultaat. Het geeft mooi de zomer weer. Met hoogte-punten als Gavia, Stelvio, Vuelta in Drenthe en Garmin. Over mijn val en gebroken arm wordt niet meer gerept.
Toen ik vannacht in bed stapte, realiseerde ik me dat bij 53x12 de wekker ging voor zijn L’Eroica. Natuurlijk was ik niet om 9 uur paraat voor een rondje Drunense Duinen. Tegen de tijd dat de DD-gangers weer thuis kwamen, vertrok ik voor mijn seizoenstart op de ATB. Mijn eerste ATB kocht ik om in de winter op de weg door te kunnen blijven fietsen. In de loop der tijd ontwikkelde ik een rondje over voornamelijk fietspaden door Kampina en Oisterwijkse bossen. Al doende kwamen daar steeds meer zandpaden bij. Een mooi openingsrondje voor mijn ATB-seizoen. Maar wat zijn de bossen extreem droog momenteel. Eerlijk gezegd voelde ik een soort van opluchting dat ik niet om te beginnen het klapzand van de Duinen in was gedoken.
Klik hier voor routekaartje
Middelbeers
Vanmorgen werd ik wakker met dikke benen en dikke ogen. Gisteren was ons straatfeest rondom bbq en bar. Maar het was te mooi weer om toch niet even op de racefiets te stappen. Tegelijk met het startschot in Mendrisio kwam ik ook op gang.
TCT valt in herfst/winter in twee clubs uiteen: asfalt-ridders en stof- danwel modderhappers. Deze laatsten gingen vandaag naar een tocht in Middelbeers. Ik plande mijn racerondje in die richting. Via Biest-Houtakker en Diessen kwam ik op het fietspad naar Middelbeers, zoals bekend niet mijn favoriete wegdek. Ik nam, op goed geluk, de eerste de beste zijweg rechtsaf. Daar pikte ik aan bij een clubje. Maar op de eerste T-splitsing sloegen zij rechtsaf, uit de richting van M’beers. Ik ging links. Na 200m stond een bord: ‘einde verharding 50m’. Tju, kon dat niet óp die kruising staan? ‘Einde verharding 250m’! Terug dus. Via Baarschot en bordjes “moutainbikers” in M’beers kwam ik bij het startcafé. Met mijnwerkers-koppen zat TCT daar toevallig aan de koffie. Gezellig ben ik met hen naar Tilburg gereden. Had ik wel minder km’s dan gepland, maar onderweg werden plannen gemaakt om Scherpenheuvel - Hapert te fietsen. Ik doe mee. Op de ATB!
Klik hier voor routekaartje
Autovrije zondag?
Zondag half negen Korvelse kerk. Dat zijn de TCT-stal-orders als het ATB-seizoen weer begint. Maar wie gaat er nu al zand-happen, als het nog zo’n mooie zonnige zondag wordt. En nog eens autovrij ook, althans in de gemeentelijke propaganda.
Het uitruimen van onze kamer was gisteren vlotjes verlopen. We konden vandaag met een gerust hart gaan fietsen. Op weg naar Boerke stond er ineens een hek dwars op de weg. Wij konden er makkelijk over het fietspad langs. Dat kon de auto achter ons ook, vond ie zelf. Wat nou autovrije zondag?
Over fietspaden gesproken. Het leek of de routeplanner vandaag er geen genoeg van kon krijgen. En dat terwijl hij bij het uitzetten van Napoleon er juist zo weinig van had. Op de pauze vroeg ik of er een idealistisch doel mee gediend werd? Nee, geen hogere fietskunde vandaag.
In de buurt van Diessen kruisten we een paar keer de ATB-tocht aldaar. Helaas geen TCT-ers gezien. Ze waren er met negenen, hoorde ik later.
Na de pauze in Oirschot zijn M en ik bij Oisterwijk afgedraaid. Om in stijl af te sluiten hebben we het fietspad langs het spoor genomen. Gewoon lekker gefietst vandaag. Maar autovrij? Niks van gemerkt.
Klik hier voor routekaartje
Laatste reacties