Carbonfire

Carbonfire, omdat ik gepassioneerd een carbon racefiets berijd. Elke fiets-dag lees je hier, in circa 200 woorden, mijn wielerwaardigheden.

Op weg Zo

Zaterdagavond was er alweer een TCT-winteractiviteit: een baanclinic op het Velodrome in Amsterdam. Ik was er niet bij, het is keuzes maken in het leven. Hoewel het voor mij ook heel laat geworden was, kon ik ruim op tijd aanpikken bij de TCT-asfaltridders. Een groepje is de hele winter op de weg blijven rijden. In WT-kwadraat (WinterTijd = WinterTempo) steeds zo’n 70km, met koffiepauze. De ATB-ers waren weer voor een rondje Duin gegaan. Hierbij zitten ze (we) altijd rond kwart over elf aan de koffie tot slot. Mijn voorstel om te mikken op een koffiepauze bij de ATB-ers werd zonder stemming aangenomen. Keurig op tijd schoven 7 asfalt-ridders na 31 km aan bij 8 modderhappers. Gezellig, ook al waren de flauwe grappen niet te tellen. Jazeker, wij hadden inderdaad meer modder op ons gezicht. Tegelijk daarna weer op pad. De ATB-ers zo’n 15 km naar huis, wij hadden nog 40 km tegoed. WT-kwadraat is ook een vetverbrandingstempo. Prima de luxe. Genoeg werk aan de winkel. Volgend weekend weer! Of opnieuw schaatsen?

Klik hier voor routekaartje

Op weg Za

Hoe mooi de Brabantse bossen ook mogen zijn, het is februari en dan kriebelt het weer voor de weg. Zaterdag-ochtend vond ik het te mistig. M drong ’s middags aan om samen een rondje ATB op de weg te doen. Ik was meteen om. Toen ik mijn ATB van de haak haalde, schrok ik me rot. Ketting en cassette helemaal verroest. Ik ben zelfs op mijn blog gaan kijken wanneer / wat ik het laatst gefietst had. Zondag 10 januari, een uurtje voor het werk. Toen niet afgespoten (geen tijd) en later blijkbaar vergeten. De pekel had vrij spel gehad. Goed in de olie toch op pad voor een rondje max 40km. M had al een half jaar niet meer gefietst. Buurman H idem dito. Zo kwam onderweg het verhaal van Edwin Achterberg, ploegarts van Skil-Shimano, uit de TCT-winterlezing weer boven. De zwaksten in een groep rijden altijd in zone D3 = max. Dat gevoel ken ik maar al te goed. Maar vandaag zat ik op mijn gemak in D1 vet te verbranden. Ook hard nodig! Na 37 km was ieders conclusie: de kop is er af!

Flevonice

We zouden met een stel TCT-ers naar Flevonice in Biddinghuizen, was al in december afgesproken. Maar zoals vaker zijn er op het moment supréme mensen die, met goede redenen, toch niet kunnen. De nauwkeurige 48-uur voorspelling van Weeronline (tip voor wie ‘m nog niet kent) gaf echter zulk mooi zonnig weer, dat M en ik desnoods met z’n tweeën wilden gaan. Uiteindelijk gingen we met vieren.
Vannacht viel er nog een partij hemelse modder. Leuk voor de snowdiggers op de ATB, het maakte ons schaats-landschap ook alleen maar mooier!  Precies 11:11uur stonden we op het ijs. Via de 400m baan de weilanden in. Net natuurijs, maar dan zonder scheuren. Wel hier en daar wat uitgetrapte stukjes. Dus vallen was wel degelijk mogelijk, ondervond ik weer in de eerste ronde. Ik had me op 8 rondjes ingesteld, net als een Molentocht zo’n 40km. M en E wilden er op z’n minst 10. Na 4 ronden, in ca 15 min per stuk, pauze met bruine boterham én stroopwafel.
In de volgende 4 ronden kwam ik steeds beter op stoom. Ausdauer, zoals altijd. Misschien had ik vroeger toch beter naar mijn vader moeten luisteren: “Ga toch door met schaatsen, jij wordt nog eens Olympisch kampioen 10km!” 

Mijn eerste Molentocht, maart 1963
Natuurlijk werden het 10 rondjes. Is die 5km nu mét of zónder 400m baan? Mét, hoorden we bij de uitgang. Totaal 47km gereden (8*4,6 + 2*5km). Voor herhaling vatbaar! 

Minibike

Dit blogje had ook Kledderzooi deel Twee kunnen heten. Hetzelfde prutweer als vorige week. Daarom ook hetzelfde sportcentrum en hetzelfde trainingsrondje.
Vanmiddag naar mijn schoonouders geweest. Die wonen nog helemaal zelfstandig, 88 en 85 jaar oud. Met het barre weer van afgelopen maanden waren ze nauwelijks buiten gekomen. Ze hadden er stramme benen van gekregen. M had toevallig ergens iets over een minibike gelezen. Ideaal om die oudjes in beweging te houden! Via internet bleek Rent-a-Skibox (what’s in a name?) de goedkoopste leverancier. Keurig netjes binnen 2 dagen geleverd. Dat vind ik dan altijd eigenlijk best wel verrassend.
Met grote reserve richting opa en oma. We hoorden ze al zeggen, net als bij alle andere ongevraagde nieuwe dingen: ‘dat hebben wij toch helemaal niet nodig’, ‘waar moeten we het zetten’, ‘wij kunnen ons goed redden’. Maar niks van dat al. Schoonpa had blijkbaar hetzelfde stukje gelezen (die spelt de krant van voor tot achter) en ook schoonma zag het helemaal zitten. Letterlijk en figuurlijk: voor de TV en The Bold...  
Volgende week zondag ook niet fietsen. Dan gaan we schaatsen op Flevonice in Biddinghuizen. En daarna wordt het hopelijk weer eens tijd om de weg op te gaan. 

Kledderzooi

De natuurijspret was van korte duur. Dooi! Wat rijmt daarop? Niet zo mooi, kledderzooi! Gisteravond viel er ook nog een flink pak natte sneeuw. Londonderry!
Om toch nog ‘iets’ te doen vanochtend, was de keuze niet moeilijk. Via het arbeidsvoorwaardenkeuzemodel (leg dat eens op een Scrabble-bord) heb ik belastingvrij een sportkaart bij ons eigen sportcentrum. Daar een vertrouwd circuitje afgewerkt: 20 min crosstrainer, dan rondje buik- + borst- + rugspierapparaten (daar trainen wij fietsers te weinig op). Tot slot op de hometrainer. In 20 minuten, bij 90-100 rpm en tot 200W oplopende weerstand, 10.6 km gefietst. Haha, geen meter vooruit gekomen en toch 30+ gemiddeld! Daarna nog 5 minuten cooling down. Toch nog een kleddernat shirt vandaag.
Het zonnige nieuws van dit weekend is dat we weer een fietsweek Mallorca geboekt hebben.

Eindelijk op natuurijs!

Vandaag ging het er van komen: schaatsen op natuurijs! Via TCT-schaatsgenoot en –trainer WS (en ekkel.com) wisten we dat er in de buurt van Hank, in de Biesbosch, gereden kon worden. Na enig zoeken, en telefonische ondersteuning, vonden we in the middle of nowhere het opstappunt. Met bankjes zelfs! Een schaatser die net van het ijs kwam, zei dat het ‘goed te doen’ was.
Al na 100m prikte ik met de punt van mijn schaats door het broze sneeuwijs en viel op mijn knie. Basistechniek: gewicht achterop houden!!! Achteraf bleek het gelukkig mijn enige val vandaag. Het was dus even omschakelen voor mijn kunstijsbenen.
Verderop lagen ook mooie stukken zwart ijs. Wind mee en wind tegen. Onder een dreigende grijze sneeuwlucht. Super: buiten schaatsen! Er was een flinke ronde geveegd, maar niemand kon precies zeggen hoe lang. Dik 3km, ik denk toch wel 4, zelfs tegen de 5 werd geboden. Elk volgend rondje kwam de techniektraining steeds meer tot zijn recht. Ik denk dat we zo’n 25km gereden hebben. Dat is meer dan 60 rondjes op de kunstijsbaan. Volgende keer zal ik mijn Garmin meenemen. Als er tenminste dit jaar nog een volgende keer komt. Want deze schaats-ochtend smaakt naar heel veel meer!

ps. Dit blogje heb ik getikt in korte broek. Om de 'wond' op mijn knie te laten drogen...

Goeiemorgen

D’r werd dit weekend heel wat afgelast in ons koude kikkerlandje. Weer een weeralarm! Gisteren werd zelfs de TCT-baanclinic op de overdekte wielerbaan in A'dam-Sloten afgelast. Een te riskante reis. De ATB-tocht in Goirle werd natuurlijk ook afgelast, net als vorig jaar. Maar mijn TCT-maatjes lieten zich niet op hun kop zitten, die gingen toch.
Ik kon niet mee. Niet eens omdat ik 2 vrijkaartjes voor de Zesdaagse van Rotterdam had (die zijn toch nog goed terecht gekomen)! Nee, het tweede weekend van januari is ‘bij ons’ altijd het Nieuwjaars-concert. Dat is nog nooit afgelast. Maar om nou twee dagen niet in de sneeuw te gaan spelen? Ik had er zelfs een lange onder-broek bij de Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij A’dam voor gekocht!
M liet zich ook niet binnenhouden en ging rennen met AM. Ik reed een stukje met ze mee voor een paar foto’s. Maar het filmpje van deze kletsende dames mag ik hier niet plaatsen.... Toen er even later weer verse sneeuw bijviel, kon ik het niet laten om opnieuw mijn camera te trekken. Goeiemorgen!
Maar komende week wil ik dan toch eindelijk op natuurijs schaatsen hoor!!!

Cold Turkey

Met kerstmis liepen we in een korte broek op Cuba. Hoewel de revolutionaire Cubanen niet veel met kerst hebben, aten we toch kalkoen. Warme kalkoen wel te verstaan. Samen met de Mojito's en Cuba Libre's kwam ik met flink overgewicht terug. Helaas niet in mijn koffer.
Met oudjaar weer thuis en vandaag al weer op de fiets. Noem dat, met het weer van vandaag, maar eens géén Cold Turkey. Na alle smoesjes om niet te gaan afgewerkt te hebben (jetlag, conditionele achterstand, te koud, te gevaarlijk, etc.) ben ik toch maar op de ATB gestapt. Gelukkig, want het was natuurlijk fantastisch fietsen door die verse knispersneeuw. En met het veilige tempo wat we aanhielden, was er zelfs tijd voor een fotosessie.
Naarmate de rit vorderde groeide mijn zelfvertrouwen. Ik kon het ‘dus’ niet laten ook even een filmpje te schieten.
Als het hele seizoen zo mooi wordt? Het begin is in ieder geval veelbelovend!
Fietsdoel 1: zaterdag 5 juni cyclo La Ventoux (en een week fietsen met 10 TCT-ers)
Fietsdoel 2: In de zomervakantie Col de la Bonette met Mijn Lief.

Nog meer plaatjes van vandaag? Klik op 'lees meer'

Klaar dit jaar

Regende het eindelijk een keer niet. Sterker nog, scheen de zon volop. Kwam het vandaag niet uit om mijn vaste zondagpatroon af te werken: ATB-tochtje, fiets poetsen, in bad, hapje eten en dan op de bank, bij een veldrit of schaatsen op TV, in slaap vallen. De familie, en 'een paar' vrienden, kwam vanmiddag voor de verjaardag van Mijn Lief. Maar om nu helemaal niet te gaan fietsen? Toch er maar even uit voor mijn favoriete rondje Heiligeboom.
Heerlijk even door de vrieskou gereden. Vanuit een ooghoek dacht ik zelfs al een vleugje ijs op een plas te zien. Angstvisioen? Het zou toch wat zijn als wij volgende week, bij vertrek van onze transatlantische vlucht, allemaal schaatsers in de Hollandse polder zouden zien.... Verder reed ik mijn rondje lekker gedachteloos. Het kostte toch wel wat moeite om de teller tegen de 25/uur te houden, ook al stonden mijn noppenbanden op bijna 3 bar. Ruim voor het middaguur hing ik mijn fiets weer aan de haak. Daar komt ie dit jaar ook niet meer af. Even naar andere sferen. 

Vrolijk kerstfeest, zalig uiteinde, tot volgend jaar!

Het regent bijna nooit in Nederland

Klopt! HetRegentBijnaNooit.nl. Afgelopen week ben ik elke dag droog van/naar mijn werk gefietst.
Vanmorgen 8:00 uur, op het go/no-go moment, goot het. Om 8:05 was het droog. Volgens de buienradar zou dat zo blijven. Gauw omkleden dus. Maar 8:30 regende het weer. Buienradar?!! Vooruit, nog een laatste staartje.
Met 7 man droog naar het verzamelpunt in de Drunense Duinen. P uit Tilburg-Noord had helemaal geen regen gehad! Meteen de eerste meters was het bal. Mijn wielen werden de grond ingezogen en mijn schijfremmen schuurden alsof ik in een houtzagerij stond. Moordend, maar nog steeds droog. De hemel althans.
Twee keer gevallen. In een afdalinkje, met een soort traptrede, dook ik zomaar over mijn stuur. In een kuil gereden? Waarschijnlijk, achteraf, even in mijn voorrem geknepen. Dan sta je met schijfremmen meteen stil, sla je over de kop. Bij de tweede duikeling probeerde ik scherp over de rand langs een plas te sturen. Daarbij bleef mijn bar-end achter een boompje haken. Alsof ik Twister speelde stond ik met twee handen in die plas. Dan maar dwars door alle plassen, de modder vloog om m’n oren. Heerlijk. Hopelijk kan mijn Garmin er ook tegen…… 
Bij Bosch en Duin, met een oude krant onder onze konten, warme chocomel gedronken. In de autowasserij na dubbele inworp alles schoongespoten. Helemaal droog thuis!
Vanmiddag, met een ijszak op mjn dikke knie, op de bank de veldrit in Igorre gekeken. Gevolgd door Sporza overzicht Wielerjaar 2009. Buiten regende het. Gezellig!
Klik hier voor routekaartje